I am doing this for me

Het begin. 

Eind september begon het met hoofdpijn, begin oktober werd het alleen maar erger. Daar ging ik dan, na in totaal 3 weken hoofdpijn, naar de huisarts. Bloeddruk was hoog, pilletje gehad voor de bloeddruk  en een verwijzing naar de neuroloog. De volgende dag werd ik al gebeld dat er een plekje was bij de neuroloog om 09:00. Met mijn manager overlegd, ik kon natuurlijk later beginnen.

Na de neurologische onderzoekjes werd mijn bloeddruk gemeten en was nog steeds hoog. Uhm. En nu? Ik werd door de neuroloog afgeleverd op de spoedeisende hulp, gelijk opgenomen, daarna gaat alles snel en tegelijk ook weer langzaam want wachten duurt nou eenmaal lang. Leo gebeld om te vertellen dat ik bij de seh lag en of ze zin had om langs te komen want dit ging wel even duren. Mijn bloeddruk was 211 over 121, hierna volgde veel verschillende onderzoeken en werd er besloten dat ik moest blijven. Hoge bloeddruk had mijn nieren onherstelbaar beschadigd. Ik kreeg een katheter en werd in een oversized ziekenhuis broek gehesen. Zag er niet uit maar zat beter dan spijkerbroek natuurlijk.

Met niersufficiëntie 19 bij binnenkomst, vertrek met 16. Bloeddruk medicatie werd opgebouwd, die zakte goed. Eerst even wat misselijk en daarna de symptomen van nierfalen. Snel buiten adem, conditie weg en heel snel moe.

Gestart in het Haga Den Haag en vrij snel overgezet op mijn verzoek naar Haga Zoetermeer. De reistijd is nu minimaal en er zit een dialyse centrum in Ztm.

Mijn lichaam, waar ik veel vertrouwen in had, dwingt mij nu om iets te vragen aan iemand, wat ik nooit had verwacht maar toch keihard de waarheid is geworden. Mocht ik na alle onderzoeken transplantabel gevonden worden, heb je dan een nier voor mij? 

I am doing this for me. Nu moet ik iets voor mijzelf doen, zonder een donor kom ik op de wachtlijst en zal de dialyse een stap dichterbij komen.  De wachttijd voor mijn bloedgroep (B+) is ongeveer 4-6 jaar.